Wie in een conflictsituatie verzeild raakt, merkt je al snel dat er een zuigende werking vanuit gaat. Het is moeilijk om aan iets anders te denken en eist al je aandacht op. Het conflict is allesbeheersend, zelfs al gebeurt er verder feitelijk niets. Dat is niet gezond, want het kost je heel veel energie. Wat doe je? Blijf je de blik op de ander richten, de aanleiding? Of richt je je blik naar op de oorzaak? Dat is iets wezenlijk anders. 

Veenbrand

Bij een conflict werkt het een beetje zoals bij een televisiescherm: je raakt blik gevangen door de bewegende beelden, ook al wil je er niet naar kijken. Het is een beweging, die je maar moeilijk kunt stoppen. Wat je ook doet (actie), er is altijd weer de actie van de ander (reactie) en vice versa. Soms lijkt het conflict uitgedoofd, om weer op te laaien zodra er zuurstof bij komt. Dan blijkt het toch een veenbrand, die maar blijft doorgloeien. Je hebt de neiging om die maar snel te stoppen, en van de onprettige gevoelens af te zijn. Dat gaat alleen werken, als je anders leert kijken. Door je blik naar binnen te richten in plaats van naar buiten.

Emoties

Die aandacht naar buiten heeft alles te maken met emoties. Want wat dat doen ze eigenlijk, emoties? Het woord zegt het al: e-motie betekent beweging uit iets, naar buiten toe. Je aandacht richt zich op de ander die iets heeft gedaan (of juist niet heeft), wat strijdig is met jouw grenzen, waarden en belangen. De eerste gevoelsmatige reflex is stress. Dat merk je zowel kunt merken in je lichaam als in je woorden. Je vecht, vlucht of bevriest. Dat gaat zo snel, het is een keuze voor je gemaakt wordt. Je denkt er niet bij na. Voor je het weet heb je een hoge hartslag, ga je rechtop zitten en zeg je op hoge toon “Ja maar, dat gaat zo maar niet!” (vechten). Voel je een knoop in je buik, en zeg je zoiets als “Okay, ik kijk wel of ik het op een andere manier kan oplossen (ontwijken, vluchten), of je voelt jezelf verstarren, zegt “ Dan maar niet” en doet er het zwijgen toe terwijl je gevangen raakt in een brei van tegenstrijdige gedachten en gevoelens (bevriezen). 

Bescherming

Stressreacties gebeuren gewoon, jouw lichaam regelt dat voor je. Het zijn gezonde reacties, die je beschermen voor ongezonde situaties. So far, so good. De problemen ontstaan, wanneer deze stressreacties lang blijven duren en chronisch worden. Je went eraan en gaat ze zelfs normaal vinden. Dan is het niet langer gezond, en loop je het risico om overspannen of burn-out te raken. Bovendien ben je lichtgeraakt, omdat je stress hebt, en dat versnelt het proces ook nog eens dubbelop. Dat kan best lang goed gaan, maar er is een omslagpunt. Zodra je dat bereikt, wordt het van kwaad tot erger.

Spiegel

Eigenlijk kun je elke conflictsituatie zien als een uitnodiging om in de spiegel te kijken, in plaats van zo bezig zijn met de ander. Wat maakt, dat je zo gestrest reageert op wat de ander doet of nalaat te doen? Wat raakt je daar zo in? Wat is er eigenlijk aan de hand? Dat kan best lastig zijn om te zien of te voelen. Het antwoord dient zich aan als je stil durft te staan en de werkelijke situatie tot je door laat dringen. Het brengt je bij de oorzaak van je stressreactie. Die is er namelijk op gericht om iets te beschermen waarin je je heel kwetsbaar voelt. Het raakt je persoonlijk, tot in de kern van jouw wezen. Jouw lichaam heeft geleerd, dat het beschermd moet worden en bewijst je daarmee een grote dienst. En toch. 

Leren

Misschien is het tijd om jezelf en je lichaam te leren, dat er een andere manier mee is om te gaan. Jezelf toe te staan, dat je deze gevoelens de ruimte geeft. Omdat het nu kan. Omdat je zelf nu zover bent, dat je er mee om kunt gaan. Je moet het alleen nog leren. Dat is een teer en voorzichtig proces vanbinnen, dat alleen door jou gedaan kan worden, omdat jij precies weet wat er speelt. En ook hierin vind je je lichaam aan je zijde, want je lichaam weet wat er nodig is en werkt met je mee, zodra jij het sein op groen zet. Je lichaam ontspant zich en kan de emotionele lading laten wegstromen. 

Uitweg

Dat heeft vaak tijd nodig en meerdere rondes, omdat deze lading in al die jaren daarvoor is opgebouwd. Gaandeweg merk je dat er uitweg uit het conflict ontstaat, dat in de kern een innerlijk conflict is, zodra je deze weg durft te bewandelen. Je bent niet langer de speelbal, want je neemt de verantwoordelijkheid voor je eigen gevoelens en gedrag. En dat is een wezenlijk verschil. Er is werk aan de winkel; je eigen winkel wel te verstaan.   

Wat te doen

Ervaar jij klachten van stress en overbelasting als gevolg van gedoe op de werkvloer? En wil je weten wat je er zelf aan kunt doen? Klik dan op onderstaande knop voor meer informatie over de mogelijkheden.

Meer informatie

Afbeelding van Herbert Bieser via Pixabay

Publicatiedatum: 13 september 2021